0
Er is geen ontkomen aan. Helemaal moe van de Hollandse kneuterigheid heb ik mijn spullen gepakt en ben vertrokken. Hoe verder, hoe beter, leek mij. Want aan een Spaanse costa vind je meer Nederlanders dan in hartje Den Haag. Op een camping in Tunesië strek ik mijn benen uit voor […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
april 2013
Archief
-
Column
Ondertussen in Boston
Vanavond rode bietjes, ik ben er dol op. Ik ben ze aan het schillen. Ik kook ze in mijn snelkookpan, samen met een uitje, een appeltje, wat wijnazijn, kaneel, nootmuskaat, een laurierblaadje en niet te vergeten suiker en een snufje zout. Raar genoeg is mijn snelkookpan verdwenen. Gelukkig heb ik […]
-
Communicatie
Nordic Walking
Het oogt niet zo achterlijk als het door Oprah gepropageerde snelwandelen met dumbbells. Daar lopen ze dan in wandelpas: tien dames twee-aan-twee op een rij door de straten van de buitenwijk op weg naar het natuurgebied. Ze kletsen er vrolijk op los. Ondertussen verplaatsen ze zich min of meer energiek […]
-
Communicatie
Zoete wraak
Met het idee loop ik al jaren rond: mijn vrouw vermoorden. Ze is een beroerde moeder, dat vind ik nog het ergst. Het gesnauw kan ik niet meer aanhoren. Maar hoe? Vergiftigen? Het enige dat de kinderen en ik delen qua eten is dat we alle drie geen pure hagelslag […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Mijn besluit (4,Slot)
Daar sta ik dan – een peuter van vier op zoek naar oma – met twee aardige dames op het dak van een hoge torenflat. Er staat een gekke werktent en er naast prijkt een groot reclamebord met O.M.A. De ene dame zegt: – Dat is wel verdraaid toevallig – […]
-
Communicatie
Muizenstrontjes
Wij zijn op weg naar België en verheugen ons op twee weken vakantie. We zijn bijna op onze bestemming. Op verzoek van de verhuurster moeten wij onze komst 20 minuten vooraf melden. Mijn vrouw toetst het nummer op haar mobiele telefoon en zet hem op de luidsprekerstand. Op opgewekte wijze […]
-
Eten & drinken, Fictie, Mensen
Hagelnieuws
Van onze correspondent in Cacaobanië. Met ingehouden adem wachten we af wat de spoedvergadering van de hoge raad beslist in de zaak tegen Hendrik de Vries EN Zoon Gerard. Beide heren zijn opgepakt toen zij een mengsel van cafeïne en tryptofaan Cacaobanië uit wilden smokkelen. Het uiterst verslavende goedje, dat […]
-
Familie, Liefde, Poëzie
Een open doos hagelslag
Nog voordat mijn ogen goed en wel aan het daglicht gewend zijn hoor ik beneden geschuifel van voeten en stoelen Bordjes, glazen, vier messen en twee extra De zon begint langzaam op de kopjes van de opgewekte vogels te schijnen en ik glimlach als ik uit mijn bed kruip Langs […]
-
Fictie, Mensen
Berend Hagelslag
Berend Hagelslag. Gekscherend riepen de kinderen hem na op het schoolplein. Die stomme sproeten ook! In de winter verbleekten ze tot lichte melkchocolade puntjes, maar zodra de eerste zonnestralen in beeld kwamen verkleurden ze tot pure donkerbruine stukjes Hagelslag. Of dat niet erg genoeg was verhuisde Berend met zijn ouders […]
-
Communicatie
Laatste sneetje
Zij zat tegenover me. Morgen mocht ze naar huis, had de dokter haar verteld. De verzorgster kwam de kamer binnen met het karretje met eten en drinken. Zij maakte twee boterhammen voor haar klaar, een met jam en een met hagelslag; ze sneed ze elk in negen vakjes. Langzaam at […]
-
Column
Nog nieuws uit Boston?
Met verbazing zie ik tijdens Pauw en Witteman een journalist spelen met een tablet: ‘Of er nog nieuws is uit Boston.’ Nee dus, geen nieuws over de ontploffingen, niets, nul, niemendal. Dan glijdt zijn vinger op en neer over het schermpje van zijn tablet: om te kijken of er nieuws […]
-
Column
Hup Fred!
Arme Fred. Zo’n forse man, zo’n keiharde ‘crimefighter’ en dan een slettenbakken achternaam. Teeven. Alsof eentje niet genoeg is, jakkes. Ik zit er mee, zeker nu hij alweer zo hard wordt aangepakt over die dode asielzoeker uit Rusland. Onverstoorbaar, stoïcijns staat ie weer aan de kamer uit te leggen dat […]
-
Liefde, Poëzie
Welkom zee
ik heb haar geroken en gezien Gevoeld om mijn ongewassen voeten die langzaam schoonspoelen van dat wat ik een winter mee nam Langzaam strek ik mijn tenen in het zand er blijven sporen achter van dat wat ik niet wilde zeggen Hou vast denkt mijn hoofd Laat gaan zegt mijn […]
-
Communicatie, Poëzie
Als donder bij. . .
Wat gaat dat toch mooi. dat gekleurde dat zo mooi op zijn plek valt Geen enkele die bij elkaar vloekt geen een kleur die het voor de andere verknalt. Wat ziet het er toch vrolijk uit. die paarse, langs de roze, tussen de gele terwijl ik er verliefd naar kijk […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Hard en pijnlijk
Ze zit met haar moeder naast zich in afwachting van wat ik ga zeggen. Buiten slaat de regen in striemen tegen het raam. Ik poets mijn bril, wetend dat mijn woorden hard zullen aankomen. Op zulke momenten heb ik een hekel aan mijzelf. “Uw dochter lijdt aan schizofrenie.” Ik hoop […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties