0
De meeste zijn maar heel gewoontjes. Soms maken ze je leven prettiger of simpeler, soms juist lastiger of duurder. Eén eigenschap hebben ze allemaal gemeen. Je kunt ze nooit voor langere tijd vermijden. Er zijn ook bijzondere soorten. Die brengen je in een roes of dompelen je onder in een […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
februari 2013
Archief
-
Column, Mensen
Zolang je niet overslaat
Hoe zijn wij niks anders dan een verzameling krassen? Als hersenen zich een leven lang ontwikkelen in een eindeloos neuraal netwerk, met synapsen en clusters en knooppunten, een wirwarrend doolhof van biochemische elektriciteit en het mogelijk maken onze eigen subjectieve werkelijkheid waar te nemen gelijktijdig met zeven miljard andere zielen, […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Verhelen
‘Weet je nog, onze eerste ruzie.’ Zachtjes streelt ze de verdikking op de huid van zijn bovenbeen. ‘En hier, het bord miste je hoofd en sloeg stuk tegen de muur. Jammer dat die scherf tegen je schouder sloeg. Sorry.’ Ze liggen op bed. Hij in zijn onderbroek, zij in een […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
De pauze
Nog 5 minuten. Met moeite eet ik mijn boterham op. Er komen een paar mensen binnen. Nee he! Zij zijn het, ik herken de stemmen. Uitgerekend zij! Ik hou mijn adem in. Ze kletsen door tijdens het toiletbezoek. Ze roddelen over mij, dat weet ik zeker. De bel gaat. Ik […]
-
Familie
Schuldgevoel
“Jammer,” berisp ik mijn zoon van negen, “dat je niet eerder verteld hebt dat dat meisje uit je klas al zo lang ziek is. We hadden haar op zijn minst een kaartje kunnen sturen.” Mijn zoon kijkt me beteuterd aan. Ik zie aan hem dat hij zijn moeder af en […]
-
Column
Scoren met een Scud
Een Amsterdammer wil iets met hypotheken. Bij zijn stotteruitbraken vertrekt niemand van de toehoorders een spier: niet netjes om een stotteraar te onderbreken. Ik onderdruk een gniffel. Er viel een schudraket in Aleppo. Met vele doden tot gevolg. Een tweede, journalistieke Scud wordt afgevuurd door Pauw en Witteman. Twee maal […]
-
Cultuur, Maatschappij, Poëzie
Herinnering aan taal
Mijn geheugen vergiste zich de weg van korte termijn naar de lange was kronkelig en vol emotie vertekend maar neergelegd in een boekje tussen groene kaften vastgelegd in boeien van nieuwe regels de dode taal der Nederlanden vastgesteld door bemoeizuchtige wetenschappers zoals de nieuwe namen van levende vogels sinds kort […]
-
Maatschappij, Mensen
Een beetje anders
‘Hoe vind je deze?’ Ik keek naar wat mijn zus in haar handen hield. Rood. Meende ze het, of maakte ze een grapje? Moest ik lachen? ‘Nou?’ vroeg ze. ‘Je hebt nu de kans om het helemaal anders te doen.’ Ik schudde mijn hoofd. Alles was al anders, dat hoefde […]
-
Familie, Liefde, Mensen
Ogenschijnlijk
Ik weet al bijna vanaf hun geboorte dat drie van mijn vier kinderen een erfelijke oogafwijking hebben. Na lange omzwervingen, vervelende en minder vervelende onderzoeken weet ik dat de waarschijnlijkheidsdiagnose de ziekte van Leber is. Waarschijnlijk inderdaad, want met zekerheid kunnen ze het nog steeds niet zeggen. Nachtblindheid, steeds verder […]
-
Fictie
Trauma
Het tweetal op het bankje zwijgt. Ze hebben oog voor elkaar noch voor het desolate winterlandschap om hen heen. Het kerkhof oogt verlaten. Ze lijken beiden ver weg met hun gedachten. Het enige wat hen bindt is een gezamenlijk blikveld. Een wat verweerde gedenksteen aan de overzijde van het houtsnipperpad. […]
-
Fictie, Mensen
De mijne is groter!
“Een vleeshaak in mijn arm … echt waar! Kijk, 14 hechtingen in mijn pols.” Jaap stroopt een broekspijp op: “Hier, uit Engeland. Van een pier gesprongen op een rots, bam! 16 nietjes, zonder verdoving.” Pieter lacht: “Ik zal mijn shirt niet uittrekken, maar ik heb 21 hechtingen in mijn rug, […]
-
Column
De Hoerenloop
Als een slaafs hondje kruip ik naar haar toe. Ze heeft me goed afgericht. Ik weet precies wat ze van me wil. Zij weet precies wat ik wil. Samen laten we het gebeuren. Zo is de afspraak. Zo zijn we het overeengekomen. Mijn vrouw weet van niks. Mijn vrouw wil […]
-
Familie, Liefde
Knokken
“Mama, wat is dat daar?” Mijn mannetje van drie wijst naar mijn litteken. Het litteken, mijn zere plek, dat mij gemaakt, getekend heeft tot de vrouw die ik nu ben. Maar dat weet hij nog niet. Het was hem zelfs niet eerder opgevallen. Het maakt hem ook eigenlijk helemaal niet […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties