0
Nee, de dag scheen niet langer onder ons te zijn Het naderende avondschemer had al menig nachtlampje doen knipperen Toch schoot hij schichtig door het duister op zijn tenen en geheel gekleed in zompig zwarte lappen Ik zag hem wel zelfs met mijn ogen dicht wist ik hem aan te […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
januari 2013
Archief
-
Mensen, Natuur
Wormen
Mensen die ervoor kiezen na hun dood gecremeerd te worden, geven vaak aan tot die keuze gekomen te zijn vanwege het onprettige idee “door de wormen opgegeten” te worden. Onzin natuurlijk. Wettelijk moet een kist namelijk op een minimale diepte van 65 centimeter begraven worden. Op dergelijke diepte leven, in […]
-
Communicatie
Begrafenis
Meer dan eens heb ik je begraven, in mijn hoofd. Telkens speelde ik andere muziekstukken af en voerde ik verschillende rituelen uit. Gelukkig mocht ik je steeds nog een tijdje langer bij me houden. Ik bestudeer je gelaat, waarin zich diepe vouwen en lijnen hebben afgetekend, als litteken van de […]
-
Maatschappij, Mensen
Nachtmerrie
De nacht was zwart en onder het bewustzijn. Ik mat de afstand tussen de hoofden en stapte in mijn loop welbewust op zo veel mogelijk van die schedels. Mijn zwarte laarzen maakten me sterk en machtig, mijn cap boog met imponerende kracht omhoog. In mijn spoor ontkiemden van pijn vertrokken […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
Dode cijfers
In Zweden lopen pas knappe koppen rond. Uit ander hout gesneden dan die goochelaars van het College van Zorgverzekeringen. Hij smult van de resultaten van de Lund Universiteit in Zweden. Vrouwen met schizofrenie hebben een 3,3 maal zo grote kans om te sterven aan hart- en vaatziekten, voor mannen is […]
-
Column
Toneelstukje
“Zo wordt het een toneelstukje.” De woorden galmden na in haar hoofd, toen Beatrix op het nieuws hoorde dat de microfoon nog openstond tijdens die opmerking. Ze dacht aan haar man, Claus, die zijn stropdas afdeed: “Toneelstukje.” Die nacht droomde Beatrix van een poppenhuis, met Willem Alexander als Ken, en […]
-
Communicatie
Leven in een notendop 16
Sloffend liep ze naar de gang, draaide de hoofdschakelaar om, haalde de zekering eruit en ging naar buiten. Daar zat ik dan, in het schemerdonker. Op het nachtkastje stond een kaars; ik stak hem aan en ging weer zitten. Ik moest het even tot mij door laten dringen. De vrouw […]
-
Fictie, Mensen
Monddood
Zacht geneuriede tonen weerkaatsen door het funerarium. Kil Tl-licht knippert terwijl hij, gezeten op een kruk, gevlochten draad door het oog van een dikke naald haalt. Met zijn vingers spreidt hij haar lippen en steekt de naald in het bleke vlees tussen de binnenkant van de bovenlip en het tandvlees. […]
-
Column, Fictie
Niet Pluis
Er lag een boek zo dik als wat, midden in het gras. En niemand van de dieren wist, van wie dat boek wel was. Iemand had al snel bepaald, dit boek wordt in 120 talen vertaald. Er komt een film, er komt een serie, maar van wie dat boek wel […]
-
Familie
De man in de stoel
De laatste weken had hij niet meer willen eten. Zijn leven was voltooid. Hij was 93 toen hij stierf. Ik zag hem in de kist, kleiner dan ooit, in zijn grijze pak met vest. Met de stoet reden we langs de belangrijke plekken uit zijn verleden. De winkel die hij […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Mooie zomerdag in December
Het is een van die mooie zomerdagen, midden december. Floor besluit een nieuw badpak te kopen. Ja, een badpak, want een bikini durft ze nog niet. Het nog te koud. Ze trekt haar laarzen aan en stapt vrolijk door de stad, ze vangt een aantal vreemde blikken. In haar favoriete […]
-
Column, Familie
Sneeuwpret
Stuifsneeuw, motsneeuw, natte sneeuw en plaksneeuw: als volleerde Eskimo’s laten nieuwslezers hun vijftig tinten wit door de ether schallen. Ondertussen help ik mijn zoon zijn met pyjama gevoerde spijkerbroek in z’n winterlaarzen te proppen. huiverig stapt hij in het schemerdonker de witte tuin in. Zich niet bewust van fileleed, reporters […]
-
Mensen
Winterse begrafenis
Het ontzielde lichaam staat al twee weken boven de grond. Het is onmogelijk met deze vorst een spade in de grond te krijgen. Hij heeft het al drie dagen achter elkaar geprobeerd. Gisteren is de dooi ingevallen, dus nu moet het gebeuren. Hoog heft hij de spade en steekt hem […]
-
Mensen
Voor wie luiden de doodsklokken?
“Nu moet het gebeuren”, zegt hij. Weken van voorbereiding gingen er aan vooraf. Nu is het zo ver. Heeft hij alles bij de hand? Touw, mes, de toegangscode. Hij heeft het allemaal. Het grote gebouw voor hem steekt onheilspellend af tegen het avondduister. De hoge vensters weerspiegelen de donkere wolken. […]
-
Mensen
Mario bros.
“Mogen we op je DS buurvrouw Marja?”, vraagt ons buurjongetje van zes jaar. Samen met zijn vriendje zijn ze even op visite. Doet hij wel vaker, hij krijgt immers alle aandacht bij zijn kinderloze buren. Ik geef hem de Nintendo DS met een, wat moeilijk spelletje voor een zesjarige. Maar […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties