0
Alexander stapte bezweet en opgelucht uit op het station van Utrecht. Het was warm in de trein. Naast hem stapte een jongen uit met een balend gezicht. “Ik had net zo goed geen kaartje kunnen kopen.” De jongen mompelde, maar Alexander verstond hem toch. “Geen conducteur?”, vroeg hij. De jongen […]
« Oudere stukjes
januari 2013
Archief
-
Familie, Fictie, Mensen
De autobiografie
Rick, Ik schrijf je deze brief want je aanspreken op de begrafenis van papa kon ik niet. Ik heb je gezien, je stond ergens achteraan, nog steeds in die oude duffeljas. Ik heb nog wel gedacht hoe het voor je moest zijn. Raar dat we zo iets fundamenteels delen maar […]
-
Column
Alarmpistool
Je kan ze bestellen bij Dicks dumpstore. In Leeuwarden. Voor 40 Eurootjes ben je de trotse bezitter van een alarmpistool. En als joch wil je zo’n ding natuurlijk hebben. Mijn grote broer was in het bezit van een Sheridan pompbuks. Altijd jaloers op geweest. Later verzamelde hij vuurwapens. Op een […]
-
Poëzie
Arctische Beervlinder
Bij het zien van de geestelijk onderbedeelde lachte ik een onbehaaglijkheid in het gevoel bezwerend de weerstand wiedend in gedachten op papier die jeuken en krabben helpt niet ook niet als kippen in de grond ongestructureerd is de informatie onoverzichtelijk gerangschikt als korrels kippenvoer in het veld nodig is geduld […]
-
Eten & drinken, Mensen
Corned Beef
Achtjarige Wim staart verveelt uit het raam naar buiten. Daar valt niet veel te beleven op deze zeer warme zomerdag. Er is niemand buiten. Veel te warm. “Zou papa al thuis komen?” Hij hoopt het, want vader werkt in wisselende diensten in de haven van Rotterdam. Even later draait de […]
-
Fictie, Mensen
Mijn hemel, wat troosteloos!
Hij herinnert zich dat hij buiten westen raakte, maar waardoor? Het is koud en het regent pijpenstelen. Jurriaan staat snel op van de natte bodem. Wat is het hier troosteloos. Hij ziet een manshoge poort met erboven verveloze ijzeren letters: TROOPLEMEH. ”Waar ben ik in hemelsnaam?” Een afzichtelijke, schamel geklede […]
-
Column, Natuur
Red het oerwoudgeluid
Terwijl men schande spreekt van de Bossche oerwoudgeluiden, gaat de vernietiging van de regenwouden rustig door. Echte oerwoudgeluiden worden zeldzamer en zeldzamer, en over niet al te lange tijd zullen ze samen met haar flora en fauna verdwijnen. Dan horen we alleen nog het geruis der sojavelden en palmplantages. Onze […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Pijnbank
Een streepje bloed sijpelt langs haar dij. Ruikt ze de geur van smeulend vlees? Tergend langzaam bewerkt hij haar vlees… De man is zwart gekleed. Zijn chirurgische precisie past eerder bij een witte doktersjas. Hij werk haast met zinnelijk genoegen. Zij ligt hier en durft niet te bewegen… Angstig toekijkend […]
-
Fictie
Twee Tortelduifjes…
“Waar de berg raven ‘zijn’, bedoel je, niet ‘is’. Raven zijn meervoud, vandaar. Hoe kom je daar nou eigenlijk weer bij?” “Het nieuwe weekthema schat, op die website weet je wel. Zo leuk! ik heb alleen geen idee wat een bergraaf is. Volgens Wikipedia heb je wel witte raven” “Heb […]
-
Communicatie, Mensen
Kerkhof
Het kerkhof is verlaten. Regen maakt alles troosteloos. De zerken zijn groen uitgeslagen. Verwelkte bloemen bedekken de verse graven. Ik loop rond. Zie bekende namen. Zelfs het mooiste meisje van de klas ligt in een vers gedolven graf. Ik was niet het mooiste meisje van de klas maar ik leef. […]
-
Communicatie, Mensen
Niet slaan
Ze is nu een paar jaar in Nederland en heeft sinds een paar maanden werk in een bordeel. Ze maakt lange dagen en de dames van het huis kijken op haar neer. Ze voelt altijd hun geringschattende, prikkende ogen in haar rug als zij op haar knieën bezig is. De […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Doodverklaard
Vandaag heb ik echt afscheid genomen. Zelf de begrafenis geregeld. Een tijd lang ben ik ervan uitgegaan dat ze altijd bij me zouden blijven. Dat ik niet zonder hen kon. Maar langzaam maar zeker begon de verandering. En elke keer bewoog ik mee. Ik paste me aan. Ik plooide me. […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Begrafenis: gierende stilte
Plots verworden tot een sierlijk wit gevederde vriend Schiterend schijnend, stralend schoon Zweef je in gedachten, de herinnering verdiend. Gierende stilte verbreekt het lawaai dat komen zal Langend verlangen van wederzijdse honger Naar een herinnering vanuit het diepe dal. Geplaagd door een zee van tranen reis ik terug Vanaf de […]
-
Cultuur, Familie, Maatschappij, Politiek
Abdicatie
‘Gaat de koningin nou dood?’ Een onschuldige vraag van mijn kleindochter, de stilte doorbrekend die volgde op de uitzending. ‘Nee, lieverd, ze gaat met pensioen’. Net als Opa, wilde ik zeggen, maar die gaat wel dood. ‘Ze wordt weer prinses Beatrix nu, in plaats van koningin. Ze doet alleen afstand […]
-
Column, Fictie, Mensen
Mijn begraafplaats
Waar mijn begrafenis gaat plaatsvinden weet ik nog niet. Ik ben nog springlevend en nog niet van plan me onder de zoden te laten stoppen. Waar ik nu woon is een prima begraafplaats, maar of ik hier nog woon of begraven wil worden, als ik daadwerkelijk aan mijn einde ben […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties