0
Zo blij als ik was dat ik een baan had, zo verdrietig was ik, toen ik er achter kwam, dat mijn leidinggevenden er op uit waren om me het leven zó zuur te maken, dat ik zou vertrekken bij de coöperatie! Iedere keer weer dacht ik: “nee, dat bedoelt hij/zij […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
november 2012
Archief
-
Fictie, Maatschappij
Bitter
Een bittere wind striemt langs mijn oren. De zon is grijs. We sjokken al dagen door het puin en met iedere meter verder, sterft de hoop, in weer een ander. We zijn met velen. Duizenden. Als een desolate sliert van honger en dorst, kruipen we de huizen in en tillen […]
-
Communicatie, Maatschappij
De laatste ijsbeer
Ik droomde vannacht dat ik de laatste ijsbeer was. Op vier poten doorkruiste ik het ijzige landschap van de poolvlakte. Met mijn snuit duwde ik hoopjes sneeuw weg, op zoek naar een dun stuk ijs, waar ik een gat in zou slaan om voedsel te vangen. Ik was eenzaam en […]
-
Eten & drinken, Maatschappij
Bonus
Ik kreeg een sleutelhanger en de kinderen een ballon. Geweldig toch, zoals Albert Heijn met nieuwe klanten omgaat. Terwijl ik nog wat krabde aan mijn jeukende implantaat, begonnen we aan onze eerste boodschappen. Ik was dolgelukkig verlost te zijn van de zwarte markt en blij dat ik in een winkel […]
-
Communicatie
Palermo
Het was een prachtige stad. Een stad vol magnifieke gebouwen met ornamenten in het kleinste detail. Toen kwam de maffia. Zij bouwde grote flats waarin lijken en geld verdwenen. Het was een prachtige stad. Een stad vol met Italiaans gezang, spelende kinderen en paarden. Toen kwam de auto. Het geluid […]
-
Communicatie
Dystopie
Op de dag dat ik ging werken voor mijn voormalige opdrachtgever, was ik als een kind zo blij! Een baan bij deze grote coöperatie, die bekend was bij iedereen en allom gevierd werd, leek een droom te zijn die uitkwam. Enkele jaren later, na het een en ander van heel […]
-
Communicatie
Waar ben ik?
Ik sta op als de wekker voor de vijfde keer is afgegaan. Loop naar beneden om zoals altijd te ontbijten. Vreemd genoeg is er niemand thuis. Mijn ouders zijn er niet en zelfs de hond is er niet. Hoewel ik het vreemd vind ga ik gewoon door met mijn standaardritme […]
-
Natuur
De dood van het Woud
Die zomernacht beroerde een zachte bries de boomtoppen. Met de ritselende bladeren speelde een volle maan haar spel van licht en schaduw. Bemoste stammen kwamen tot leven en gaven dode takken nu eens het aanzien van een glinsterend zeilschip, dan weer van een dode sprinkhaan. Onder blad en schors wriemelde […]
-
Maatschappij
Kwaliteitscontrole
De gynaecoloog schoof het DNA-spoor in het gelikte apparaat. Gregory Theeuwen mocht meekijken. Het spoor was onttrokken van zijn pasgeboren zoon die twee kamers verder in een wieg lag. Zijn vrouw had de bevalling goed doorstaan. De punctiescores gaven geen reden voor ongerustheid. ‘Duurt een paar minuten,’ zei de gynaecoloog […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Maatschappij
Drinkloos
Als ik mijn ogen sluit, dan stroomt het volop. Watervallen en volle meren zoet water. Mijn lippen kraken en dorsten naar een druppel, een spat. Maar wakker worden brengt nog meer dorst en de hele dag is een verlangen naar datgene wat er niet meer is. Toen ik jong was, […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Alleen
Overal asfalt en rokend puin. In de verte staan skeletten van huizen die dreigen om te vallen. Behalve door de wind beweegt er niets. Geblakerde bomen tekenen zich af aan de nauwelijks zichtbare horizon. Geen groen, geen leven, geen geluid, slechts de geur van verkoold hout. De zon staat grijs […]
-
Column
Diederik
Diederik was stapel op het doen van onderzoek. Hij kon daarmee ook alles bewijzen. Dat kinderen die in sinterklaas geloven beter presteren op school. Dat linkshandige vrouwen niet van stofzuigen houden ( wie wel trouwens). De journalisten waren er als de kippen bij om zijn wetenschappelijke kennis wereldkundig te maken. […]
-
Communicatie, Fictie
De prijsuitreiking
Ik kijk op de klok. Nog vijf minuten voor ik weer op moet. Ik sta voor de spiegel en ik recht mijn rug, strijk mijn haar glad, trek mijn mondhoeken omhoog. “Als je verliest, moet je blijven lachen”, zei hij. “Altijd. Dat is leuk voor de camera’s.” Ik staar naar […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Verbittering (Totalitair deel 4)
Frustratie, angst en vergeldingsdrang zijn jarenlang vermengd, ingekookt en nu gereduceerd tot een gebonden wrange saus van allesoverheersende haat. Een jus die over een ijskoud gerecht van wraak geserveerd gaat worden aan mijn ex-vrouw. Jarenlang plannen, broeden en konkelen hebben me vandaag het benodigde handvat voor mijn revanche gegeven. Ik […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties