0
Eindelijk is mijn leven voorbij. Het duurde maar kort, maar het voelde als een eeuwigheid. Na een stroomstoot en, naar ik meen, een onthoofding ben ik dood. Al mijn veertjes zijn weggeborsteld en ik lig netjes in een bakje. Een aardige dame spande wat plastic over mijn dode lijf heen […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
juni 2012
Archief
-
Column
De glunderende gluurder
Deze titel leen ik van de maker van een ooit verschenen illegale persiflage van Suske en Wiske. De alliteratie in de titel doet zoiets vermoeden, want bijna elke titel van deze cultstrip herbergt deze infantiele stijlfiguur. Het zal niemand verbazen, dat dit verhaal gelardeerd is met pornografische teksten en afbeeldingen, […]
-
Fictie
Titel
De onder dwang aangeleerde leiding die de labrador was ingeprent behoedde de blinde vrouw dat ze verder liep. Ze tikte met haar telescopische wandelstok een meter voor zich uit op de grond. Het klonk als het betonnen pad naar de zee. Vreemd. Waarom zou Bessie stoppen? Ze dwong de hond […]
-
Communicatie
Zwemmen
Ik hou niet van zwemmen. Vroeger riep de juf altijd, kijk uit hoor het water is nat!! je moet blijven watertrappelen om boven te blijven. Doe je dat niet dan gly je af. Nu bedacht ik me net doen we dat niet ons hele leven? trappelen om boven te blijven? […]
-
Fictie
Sprookje: Google is jouw vriend
De artiest doorboorde met naalden zijn nekvel, wangen, tong en neusgaten, maar het publiek bleef weg. De artiest raakte aan lager wal en moest geld lenen van een louche geldschieter om zijn schulden te kunnen betalen. Op een dag kreeg de artiest een trawant van de geldschieter op bezoek: tijd […]
-
Communicatie, Mensen
Typische man (of Nog gefeliciteerd)
‘Welke dag was het ook alweer?’, vraag ik me vertwijfeld af. Door het hele huis slingeren briefjes met aantekeningen. Op één daarvan moet een datum staan. ‘Organiseer de boel nou eens!’, verwens ik mezelf. Een verjaardagswens sturen is het probleem niet, maar schrijf ik nog, alvast of gewoon gefeliciteerd? Op […]
-
Fictie
Het Zesde Zintuig
Bijna al zijn vlees was weggevreten door hongerige maden en anaerobe bacteriën toen hij wakker werd. Hij lag onder een dun laagje modder, al jaren dood, onbeweeglijk stil in een duister niets. Hij voelde trillingen in de grond: alsof personen naar zijn graf liepen. Toen hoorde hij een bekende stem: […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Grijs verleden/heden
Om de andere dag kwam hij bij haar op bezoek. Ze praatten wat over het weer, maakten flauwe grappen over de andere bewoners en dronken samen een kop lauwe thee. Maar dat is slechts een grijs verleden. De vrouw die nu met hem praat herkent hem niet meer. Ze is […]
-
Familie, Liefde, Mensen
My only friend
De woonkamer werd slechts verlicht door de flat screen tv. Edgar keek naar een stand-up komiek, die zo zijn best deed om grappig te zijn dat het zielig was. Het publiek dacht er ook zo over en lachte schijnheilig om de zwetende komiek. Edgar nam een slok whisky. Huiverde. Ademde […]
-
Communicatie, Fictie
Het transactiemysterie
‘Normaal? U noemt dat normaal?’ Inspecteur Björn sloeg woedend met zijn vlakke hand op tafel. ‘Het is absurd en ik eis een steekhoudende verklaring!’ De verdachte transactie was bij de ING meteen opgevallen: één euro naar een bankrekening op Bonaire. Zoiets heeft vaak meer betekenis dan de overboeking van een […]
-
Fictie
Hemel
Mijn bloed wordt warm van het bruine goud. Peilloos diep aan het zinken. Kan mijn braakneiging niet onderdrukken. Het orgasme evenmin. Dan zweven naar mijn zetel in de lotusbloem. Een eindeloos, hypnotiserende deining in het vruchtwater van moeders baarmoeder. Even aan mijn duim zuigen om de honing te proeven. Het […]
-
Fictie
Waarom woorden wat worden
Wil wilde wel wat water, waarmee waarzeggers wisten wat werkelijk was. ’s Nachts snoepte zij stilletjes ziltige slokjes. Daarom deden de dames de deur daarbij dicht. Opdat opengemaakte obsessies onlogisch opereerden. Zwijg, zwierende zwalkers, zwaai zware zotten, zo zalig zacht! Kranig kletsten kleine kinderen kromme kappertjes kapot. Waarom Wil willens […]
-
Communicatie, Sport
De betrekkelijkheid van relativeren
De opbouw van een column. Kop, middenstuk en staart. Hoezo, wie bepaalt dit? Er zijn geen regels voor ‘echte’ schrijvers. Een column is een kort stukje proza. Een regel zou kunnen zijn; maximaal 120 woorden. Proza is tekst zonder inhoud en vorm. Als ik inhoud toevoeg door een woordverbuiging omzichtig […]
-
Poëzie
Adviezen voor dromers
Blijf dromen. Neem een kompas mee, je kunt verdwalen. Lees een gedicht, alsof het het eerste gedicht is dat je leest. Lees een gedicht, alsof het het laatste gedicht is dat je leest. Dromen is een kunst, dus neem de tijd. Twijfel, aarzel niet. Koester omstandigheden, bijvoorbeeld, de kalmte van […]
-
Fictie
Hel
Flakkerend licht door de spleten van de houten vloer. Gejammer, heel zachtjes. Mijn oor maar eens te luister leggen. Twee handen spatten als klauwen uit de vloer, grijpen mijn beide oren en trekken me naar beneden. Ben inmiddels wakker geschrokken. Het was maar een droom. Boven me brand vuur, het […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties