Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Het Vuur, de Schommelstoel en m´n Oma

18 november 2011 | 120w | Merril N. Munro | 1 |

Het is opnieuw een koude winter. Lies en ik kruipen dicht naast elkaar tegen het haardvuur aan. Beiden kijken we gefascineerd naar de vlammen die zich in een magische dans om de houten stammen heen strengelen. We staren zo lang naar het primitieve oerspektakel dat onze hete wimpers ons even doen terugdeinzen. Naast ons zit oma. Zij laat haar stoel schommelen op de maat van het sprookje. Haar zachte stem komt ternauwernood boven het knetterende haardvuur uit. Zij graaft in haar herinnering een diep verborgen verhaal op uit vergeten tijden, woorden die nooit papier behoefden. Het gaat over tijdloze dingen: het leven, de familie, vuur, warmte en de dood. Plotseling zwijgt oma; het schommelen houdt op, de vlam is uit.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Merril N. Munro of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »