0
Het sneeuwt en het is glibberig. Voor me beweegt een collega zich voort op krukken. Ik ken hem alleen van gezicht en van zijn manier van voortbewegen. Zijn beide benen zijn verlamd. Behendig laat hij zijn benen naar voren zwiepen terwijl hij zichzelf ondersteund met zijn krukken. Ik voel gewoon […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
september 2011
Archief
-
Mensen
Mensen dromen
Het gekronkel, een duizend slangen, hangend boven de kuil, een prikje in de tenen. Keihard rennen, kom niet vooruit, de hond op je hielen, een beet in de kuit. Draaiend vliegen, vallen van hoog, de grond die nadert, dan de klap. Mooie vrouw, hart dat overslaat, ze komt binnen, de […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Niet reanimeren
In Leeuwarden had ik een oude buurman die helemaal “op” was. Hij lag de hele dag op bed, de Depends en verbanden waren niet aan te slepen. Hij tekende een verklaring waarin stond dat hij niet langer gereanimeerd wilde worden. Daardoor kon hij in alle rust, thuis sterven. Wat ik, […]
-
Communicatie
Met open armen
Overal in huis hangen spiegels. Aan de wanden natuurlijk, maar ook aan het plafond, in de badkamer en zelfs op de deksel van het toilet. In de meest uitzinnige kostuums oefent zij haar zangstem, bekijkt haar bewegingen en neemt in verschillende poses het denkbeeldig applaus in ontvangst. Zij voelt zich […]
-
Liefde, Mensen
Verblind
Tegenliggers verblinden, mijn steeds knipperende ogen zien mij, dwars door me heen, fractie van seconden en ik zie jou, door dezelfde ogen, andere kijk. In mijn achteruitkijk spiegel. Onderbroken wit als snelheid één lijn, ik trap het gaspedaal nog wat dieper in, niks geen één lijnigheid, vluchtstrook, waar is die […]
-
Eten & drinken, Mensen, Natuur
Dikke armoede
Naar aanleiding van een artikeltje dat armoede dikkere mensen kweekt: het is redelijk simpel. De evolutie geeft arme mensen een reserve(overlevings)opslag. Ook in Afrika zie je dikke moeders met uitgemergelde kindjes, zij moeten voor die kinderen blijven zorgen. Bovendien geeft het eten van zetmeel en suikers net zo’n geluksgevoel als […]
-
Mensen, Natuur
Herfst in Amsterdam
Strakblauwe lucht met slechts enkele wolkjes. De zon schijnt. Een hond rent op me af en wordt streng teruggefloten. Hij luistert niet. De bel rinkelt, de bomen gaan omlaag en de brug toont vol trots haar onderkant. Bij het zien van de klinknagels, vraag ik me af welke geheime boodschap […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen
Clowns slaan toe in Heerenveen
Nu ben ik geen liefhebber van clowns, ik vind ze ronduit eng en vervelend. Clowns zijn talentloze individuen die de behoefte hebben om leuk gevonden te worden. Nu zijn twee van die individuen op het idee gekomen om op ‘Wereld Alzheimerdag’ als clown op te treden voor demente ouderen. Ik […]
-
Fictie
Naar een waargebeurd verhaal
Er was eens een wezen klein, groen en kleverig, hij wilde een ster worden, belangrijk in ieders ogen, wilde gezien worden op tv en straat, een auditie voor een rol, had hard geoefend, dit zou het worden dit was zijn kans, nu jaren later heeft hij het gemaakt, hij is […]
-
Familie
Jarig
‘Wat een leuk verjaarscadeau!’ Twee van haar kleindochters brengen een vogelkooi, in een soort vogelreiskoffertje zitten twee zebravinkjes. ‘Ik zal ze naar jullie vernoemen’ laat ze vergezellen van een olijke glimlach. De meiden weten dat ze slechts plaagt en mopperen quasi chagrijnig maar dat heeft zij weer direct door. Vogeltje […]
-
Communicatie, Familie, Mensen, Politiek
Na acht uur
Ik heb een laadje in mijn slaapkamer. Die mag ik pas na acht uur open maken. Ik heb namelijk kinderen en die mogen geen negatieve gevolgen ondervinden van wat er in zit. De deur naar de slaapkamer mag ook pas na achten open, je weet maar nooit wat daar voor […]
-
Mensen
Ik wil het niet weten
De wetenschap heeft ons heel veel gegeven. We leven langer, weten meer en uitvindingen maken zaken lichter of mogelijk. Deze week werd ik me er pijnlijk van bewust dat wetenschap ook dingen van je afneemt. Van het overlijden van mijn opa herinner ik mij nog heel goed dat hij zijn […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Gestuiter
“He, hou nou toch eens op met dat gestuiter!” schreeuwde Lida vanuit de strijkkkamer naar haar man. In mijn droom was ik haar man. Lida was lief en streng. Ik was inderdaad met een stuiterbal aan het stuiteren. Ik stuiterde de bal op de houten vloer en ving hem dan […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Teveel
Ik wil zoveel en ben bang dat ik dat te snel wil, dan bedenk ik me, het is prima zo, ik ga af op wat jij me geeft en wanneer je dit wil geven, “the ball is in your court” zoals de Amerikanen dit zeggen, denk dat dat het beste […]
-
Maatschappij, Mensen
Ons bankje
Hij zat in de winterschemering op het bankje voor het weeshuis te kijken naar de maan en de sterren die met het donker worden steeds feller begonnen te schijnen. Na een maand in Roemenië was mijn taalkennis nog beperkt tot de standaardzinnetjes. Met een bună seara ging ik naast hem […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties