Schrijf mee!
« »

Communicatie

Geld

20 juli 2013 | 120w | hendrike | 8

De afscheidsrede van de directeur van het verzorgingshuis leek meer op een voordracht over de crisis en de vergrijzing.
“Het spijt me,” zei hij daarna tegen een van de bewoonsters.
“Ons ook,” zei haar zoon slechts.
“Gelukkig heeft u uw kinderen nog,”probeerde de directeur.
“We wonen te ver weg, dat weet u,” zei haar dochter.
“Ze hebben hun eigen leven,” vulde de oude vrouw haar aan.
“U krijgt natuurlijk buurthulp ‘s ochtends.”
“En thuishulp?” vroeg haar zoon naar de bekende weg.
“Nee, uw moeder is nog geen vijfentachtig. De buurthulp doet dan meteen een soort broek aan.”
De oude vrouw zweeg en telde zo onopvallend mogelijk hoeveel dagen haar nog met luier zouden resten totdat ze genoeg pillen had gespaard.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


1 + = vier


« »