Schrijf mee!
«
»

Maatschappij, Mensen

Revolutiebouw

10 februari 2012 | 120w | dichterbijmij | 4

Opgesteld in lange rijen, buigen ze zich hoog over mij heen. Ik loop rond, mijn mond ver open; niet eerder stond ik zó in het centrum. Puntig gestemd, ademen ze vertrouwen, brengen mij rust en geborgenheid in mijn sombere tijden. Ik bloei op bij hun strenge, statige sfeer. Zij blijven trouw; zijn dat al die jaren gebleven, ondanks de verlatenheid die er lijkt te heersen. Ik heb geen last van de dichtgespijkerde ramen, de brokkelende muren. Ik zie nog zo Bep, hangend uit het raam, ik stap ook nu nog binnen bij tante Nel op de hoek. En ik loop, buitenzinnig van het spelen, terug door de jaren, langs de huizen uit mijn buurt, langs de brokken van mijn jeugd.

Sociaal

Help ons het kaf van het koren te scheiden. Leuk stukje van dichterbijmij of juist niet? Deel het met anderen! (Je doet dichterbijmij er een groot plezier mee!)

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

Type hieronder je reactie.
Geen spam. Houd het netjes. Je hebt 120 woorden.
120

:

:


«
»